درمان بی دندانی با بریج

بریج (bridge) جهت درمان بی دندانی ساخته می‌شود، به این صورت که با قرار گرفتن روی دندان های دو طرف ناحیه بی دندان، به شکل یک پل، قسمت بی دندانی را پر می‌کند. در اغلب بریج ها، دو طرف محل اتصال دندان های پایه، روکش می‌شوند.

کاربردها

اگر دندان یا دندانهایی از دست بروند و دندانهای کناری قادر به تحمل فشار باشند، بریج توصیه می‌شود. برای روکشهای فلزی میزان تراش کمتر بوده و برای روکش های چینی با اسکلت فلزی مقدار تراش بیشتر بوده و برای روکشهای تمام چینی اندکی بیشتر است. ضمناً سطح جونده در صورتی که قرار باشد با چینی پوشانده شود نیاز به تراش بیشتری دارد. مقداری از فضای حاصل از تراش دندان صرف اسکلت فلزی و مقداری صرف پوشاندن سیاهی رنگ فلز توسط مواد اوپک و بقیه آن صرف اضافه نمودن چینی مخصوص عاج و مینای دندان می‌گردد.

بریج دندان

 

وقتی یک دندان کشیده می شود، احتمالا یک فضای خالی بین دو دندان ایجاد می شود. بریج برای جایگزین کردن دندان از دست رفته به کار می رود.

به این ترتیب که دندانپزشک دو دندان کناری ناحیه بی دندانی را تراش می دهد و یک پروتز که متشکل از سه دندان مصنوعی است، روی این دو دندان و ناحیه بی دندانی می گذارد

به این صورت چیزی شبیه یک پل بین دو دندان ایجاد می شود که به آن بریج می گویند و به طور ثابت جایگزین دندان از دست رفته می شود.

همان گونه که پیداست، برای جایگزین کردن دندان ها به روش بریج، بایستی در دوطرف ناحیه بی دندانی، دندان هایی وجود داشته باشند و این دندان های پایه، باید از نظر استحکام ریشه و لثه در وضعیت مطلوب باشند.بریج ها از جنس چینی یا سرامیک اتصال یافته به فلز و گاهی مواقع تنها چینی و یا سرامیک ساخته می‌شوند.

انواع

بریج های PFM، از یک فریم فلزی و بخش بیرونی چینی تشکیل می شوند.همچنین از سیستم های تمام سرامیک می توان برای ساخت بریج هایی برای جایگزینی یک دندان استفاده نمود.

نوع دیگر بریج ها، سیستم کامپوزیت تقویت شده با فایبر FRC است. در سیستم FRC همان گونه که از نام آن مشخص است، با افزودن رشته هایی از جنس پلیمرهای شیشه، به استحکام کامپوزیت افزوده شده و خواص مکانیکی آن بهبود می یابد.

مراحل ساخت

  • دندانپزشک از یک ماده نرم و فرم‌پذیر برای گرفتن قالب استفاده می‌کند. تکنسین یک مدل مشابه واقعی، به جنس گچی مخصوص از روی قالب گرفته شده تهیه می‌نماید. این مدل گچی از هر دو فک ساخته می‌شود و نحوه تماس دو فک را با یکدیگر را نشان می‌دهد و به عنوان مدل، مورد مطالعه و بررسی قرار خواهد گرفت.
  • دندانی که بریج روی آن قرار می گیرد، به حدی تراشیده خواهد شد که بعد از قرار گرفتن روکش روی آن، به اندازه طبیعی برسد.
  • قالب دیگری بعد از تراش دندان ها گرفته می‌شود که به لابراتور ارسال می‌شود و روی دندان‌های تراشیده شده، قرار داده خواهد شد.
  • در جلسه آخر دندانپزشک، بریج ساخته شده را روی دندان ها قرار داده و آن را چک می‌کند و در صورت مناسب بودن، آن را روی دندان های پایه می چسباند.
  • دندانپزشک به شما آموزش می‌دهد که چگونه بریج خود را تمیز نگه دارید و زیر آن را پاک کنید.
  • بریج ناحیه بی دندان را پر می‌کند.
  • بریج ظاهر دندان ها و لبخند را اصلاح می‌کند و جویدن و صحبت کردن را بهبود می‌بخشد.
  • بریج از لحاظ فرم و رنگ می‌تواند مشابه دندان های طبیعی فرد باشد.
  • بریج می‌تواند سالیان سال مورد استفاده قرار گیرد، به شرط آنکه بهداشت آن رعایت شود و حادثه‌ای برای آن پیش نیاید.
  • دندان های طبیعی و پایه بریج، زیر روکش سالم مانده و در صورت رعایت بهداشت پوسیده نخواهند شد و از حرکت آنها به سمت ناحیه بی دندانی، محافظت به عمل خواهد آمد.

مزایا

نکته مهم درباره بریج این است که بدانیم دائمی نیست و بعد از چند سال ماده چسبنده ای که آن را به دندان متصل کرده است، شسته شده و از بین می رود و پوسیدگی در‌ زیر آن ایجاد می شود.